Przykładami komunikacji niewerbalnej są także cztery ciekawe ekspresje towarzyszące rozmowie i wypowiedzi. Niekoniecznie są tak znane, jak wymienione powyżej elementy niewerbalne.

Regulatory.

Dosłownie „regulują” czas trwania konwersacji i występują najczęściej przy powitaniach oraz pożegnaniach. Regulatorem będzie podanie ręki na początku lub końcu rozmowy albo uniesienie dłoni w celu zabrania głosu.

Emblematy.

Mają wyrażać słowa, lecz pokazane gestem. Emblematy posiadają więc swoje odpowiedniki w mowie, a będą nimi na przykład pokazanie środkowego palca, kółko utworzone z kciuka i palca wskazującego i inne tego typu gesty zastępujące słowa.

Adaptory.

To gesty „uspokajające”, ułatwiające przebywanie wśród ludzi. Można powiedzieć, że to gesty wykonywane, „gdy nikt nie patrzy”, na przykład pocieranie ubrania, dotykanie ust, zakładanie włosów za ucho, dotykanie twarzy, drapanie się po głowie, przegryzanie warg. Warto zdać sobie sprawę jak niekontrolowane są przez nas adaptory i poprzyglądać się ludziom w otoczeniu, jak wiele takich gestów mimowolnie wykonują. Adaptory są typowo „ludzkie” – osoba, która w ogóle by ich nie wykonywała, wyglądałaby prawdopodobnie jak robot.

Ilustratory.

Towarzyszą wypowiedzi i ubarwiają ją. Będą to gesty obrazujące na przykład rozmiar, długość czy kształt opisywanej rzeczy, gestykulowanie dłońmi, rytmiczne poruszanie rękami mające nadać tempo mówionym słowom albo zaznaczenie intonacją lub gestem najważniejszej części wypowiedzi.