W mowie niewerbalnej niezwykle silne oddziaływanie ma dotyk. Jednak nie we wszystkich kulturach dopuszczalne będzie jego stosowanie. Nawet w społecznościach zachodnich, gdzie występuje bardziej swobodne podejście do dotyku, jest on często zarezerwowany dla najbliższych osób. To dlatego społeczeństwo wykształciło całą masę sposobów komunikowania się językiem własnego ciała. Przyjrzyjmy się choćby gestowi uniesionego kciuka. Zazwyczaj oznacza on „wszystko okej”, „dobra robota”. Jednak gwałtowne szarpnięcie nim do góry sygnalizuje, że ktoś ma się stąd wynosić i to szybko. W jeszcze innej sytuacji jest to neutralny sposób złapania autostopu. Zatem są to trzy w dużej mierze sprzeczne komunikaty. Pierwszy wyraża pozytywne emocje, drugi wręcz przeciwnie, jest ostrzeżeniem, z kolei trzeci komunikuje prośbę. Gest ten posiada więc co najmniej trzy znaczenia w naszej kulturze. Gdyby jednak użyć go w innych zakątkach świata, mogłoby okazać się, że wykonujemy obraźliwy gest, oznaczający to samo, co palec środkowy. Zatem zalecana jest świadomość znaczenia konkretnych gestów w kulturze, w której aktualnie przebywamy.